20. dysonans poznawczy

Luty 18, 2013 § 4 komentarze

Musisz wziąć kredyt, jeśli będziesz chciała kupić mieszkanie. Nie kupisz mieszkania za gotówkę. Będziesz płacić bankowi 1500 złotych na miesiąc. Będziecie, bo nie da się tak samemu. Jak jedna osoba straci pracę, to druga pociągnie, bo to, rozumiesz, na 30 lat. 

Przed i po tym wywodzie słucham pieśni o szczęściu, która mogłaby być dla co poniektórych w mojej rodzinie śpiewana w języku suahili – zrozumieliby ją podobnie. A ja nie dam sobie samobójczo zapętlić życia krawatem. Chcę mieć w żyłach krew, a nie kredyt, w ustach pieśń, nie pieniądze.   

Advertisements

Tagged:

§ 4 Responses to 20. dysonans poznawczy

  • akkicaante pisze:

    Do tego dodałbym szczęśliwą możliwość przywiązywania się na nowo do zmiennych kształtów ścian. Ta doskwierać zaczyna, przy dobrych wiatrach, dopiero po przeżyciu połowy stulecia.

    • U mnie niestety wzór z przeżyciem połowy stulecia jest trochę bardziej skomplikowany. 🙂 Raczej zbyt duża szybkość zmieniania ścian, raczej zbyt wiele łóżek na jakąś jednostkę czasu robi źle – chociaż samo zmienianie jest bardzo w porządku.
      Wiadomo: noszenie domu na plecach powoduje nadwyrężenie kręgosłupa (moralnego również).

  • Doskonale rozumiem. Jakkolwiek banalnie to brzmi, bo przecież każdy jest tylko sobą.
    „Nie dam sobie samobójczo zapętlić życia krawatem” – świetne, trafne, prawdziwe. Żyć prawdziwie i w pełni.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading 20. dysonans poznawczy at bywam duchem.

meta

%d blogerów lubi to: